Stand van zaken onderhandelingen AAA

Accra, 04/09/2008

Gisteren is er, naast de rondetafels, stevig verder onderhandeld over de slotverklaring van de top (de AAA, Accra Agenda for Action). De polarisatie tussen de verschillende onderhandelingsblokken is enkel maar groter geworden.

De VS, Japan en de Wereldbank werden steeds meer geïsoleerd. Gisterenavond werd er zelfs geopperd dat de EU helemaal niet tevreden was met de tekst zoals ze nu voorligt. Ze zou deze AAA dan ook niet zou onderschrijven naar buiten komen met een aparte verklaring, waarin de EU zou stellen verder te willen gaan dan de AAA.
Maar het bleef gisterenavond gissen – ook voor de officiële onderhandelaars – welke vaart het allemaal zou lopen.

Deze ochtend vond er dan opnieuw een coördinatievergadering plaats onder de EU-leden, waar de Europese Commissie – in de gedaante van een blijkbaar erg gedreven Louis Michel – de UK, Nordic +, en ook België zich verweerd hebben tegen het voorstel van Frankrijk (met o.a. Italië en Zweden in het kielzog) om een apart statement te maken.
Zij wilden het risico nemen om de AAA opnieuw open te breken, in de hoop andere issues op tafel leggen. Het doel is de AAA sterker te maken, en dus toch nog stevig tegen de VS en Japan in te gaan. Het forum zonder een AAA afsluiten was geen optie.
De argumentatie van Louis Michel is dat de Europese ODA (Official Development Aid) 70% uitmaakt van totale ODA en dit 'gewicht' dan ook in de strijd moeten gooien.
Ook worden zij in al deze eisen ondersteund door de ontvangende landen. Ze vragen sterker taalgebruik rond wederzijdse verantwoording, taakverdeling, voorspelbaarheid en gebruik van landensystemen. Dit gekoppeld aan specifieke deadlines.
Met dit voorstel is o.a. Frankrijk naar de onderhandelingstafel gestuurd.

Els

Algemeen secretaris 11.11.11 gaat naar Centraal-Afrika

Van 9 tot 15 september 2008 brengt Bogdan Vanden Berghe, algemeen secretaris van 11.11.11, een bezoek aan enkele 11.11.11-partners in Bukavu (Oost-Congo), Rwanda en Burundi. Het is voor Bogdan meteen een eerste kennismaking met Centraal-Afrika. Er zal zeker uitgebreid ingezoemd worden op het politieke werk van onze partners. Tevens staat een bezoek aan de Belgische ambassades in Bujumbura en Kigali op het programma. Bogdan wordt op de reis begeleid door een aantal collega's die verantwoordelijk zijn voor de Afrikawerking van 11.11.11. Zij zullen tijdens de reis proberen om dagelijks een impressie te geven op deze blog.

HLF van start gegaan

Accra, 02/09/2008

Vandaag was de eerste dag van het HLF. Terwijl het officiële gedeelte van start ging, verliep de ochtend voor ondergetekende redelijk chaotisch: 1,5 uur in de file, een taxichauffeur die de weg niet kent en 3 uur wachten op de nodige. Niet opjagen is de boodschap en zo ben ik uiteindelijk goed en legitiem (met badge) geraakt op de plaats waar ik moest zijn: het derde High Level Forum on Aid Effectiveness.

Best wel indrukwekkend, meer dan 1000 mensen in één ruimte, gemend door een doorwinterde moderator. Tijdens de voormiddag kregen de nodige vooraanstaande personen spreektijd om hun visie rond Accra te geven. Het was een traditioneel openingsnummer, waar niets nieuws werd gezegd. Maar wel enkele belangrijke boodschappen herhaald, zoals het belang van development effectiveness i.p.v. aid effectiveness, het belang van indicatoren en evaluatie, het belang van het nemen van concrete engagementen in Accra, etc. In de namiddag vonden er 3 rondetafel plaats, over eigenaarschap, harmonisering en resultaatgericht beheer (morgen vinden er nog 6 andere rondetafels plaats). Hoewel verwacht werd van deze rondetafels dat er erg concrete discussies gevoerd zouden worden, waren deze rondetafels veeleer een forum waar iedereen zijn of haar zeg kon doen. Ook hier werden dus geen stappen dichter bij een concreet actieplan gezet.
Wat is dan wel het belang van dergelijke rondetafels hoor ik u denken. Wel, het creëert een erg belangrijk momentum. Tijdens deze rondetafels wordt de 'geest' van het HLF en de AAA (Accra Agenda for Action, de slotverklaring van de top) gecreëerd. Wat hier wordt gezegd, is belangrijk om de AAA te interpreteren. Een basis waarop alle betrokken actoren de komende maanden en jaren verder werken, in aanloop naar een herziening van de Verklaring van Parijs in 2011.

De eigenlijke AAA wordt, zoals op elke internationale conferentie, onderhandeld achter gesloten deuren. Onder de EU vinden de hele dag door coördinatievergaderingen plaats, waaraan ook vertegenwoordigers van de Belgische delegatie deelnemen. De aanbevelingen die hieruit komen, stuurt de EU door naar de DAC (Development Assistance Committee, onderdeel van de OESO dat de samenwerking met ontwikkelingslanden beheert). De andere OESO/DAC-leden, zoals de VS, Japan en de ontvangende overheden doen hetzelfde. Het DAC-secretariaat brengt de opmerkingen in een nieuwe draft. De EU heeft gisterenavond en deze morgen geprobeerd om een tegenwicht te bieden tegen de harde en conservatieve houding van vooral de VS en Japan. Zo pleitte de EU voor de opname van concrete deadlines, sterkere taal op het vlak van het gebruik van beheerssystemen, voorspelbaarheid en conditionaliteiten. Vanavond vernamen we dat de Japan niet wilde toegeven op de opname van concrete deadlines, maar 'in ruil' daarvoor wel zou toegeven op sterker taalgebruik op bepaalde plaatsen, zoals rond voorspelbaarheid. Morgenvroeg zouden we al meer informatie moeten hebben over het volgende tekstvoorstel.

De dag werd afgesloten met een etentje met de Belgische delegatie. Minister Charles kwam rechtstreeks van de luchthaven en werd na een uurtje geconfronteerd met een klein praktisch ongemak. Om de één of andere reden werd de kamer van de Minister geboekt voor iemand anders. De Minister had geen hotelkamer, zo bleek om 22u 's avonds… Dit euvel werd natuurlijk snel opgelost, maar moge deze persoonlijke confrontatie met de gevolgen van gebrekkige afspraken en te weinig resultaatgerichtheid de Minister ertoe aanzetten tijdens de ministeriële vergaderingen een stevige lans te breken voor concrete afspraken voor een grotere hulpdoeltreffendheid.

Els

Links:

• Aanbevelingen vanuit de civiele maatschappij voor de officiële top.

Kan de EU voldoende tegenwicht bieden?

Accra, 01/09/2008

Deze morgen zaten we tijdens het ontbijt te discussiëren met Robert Mabala, Secretaris-Generaal van de CNONG, een koepelorganisatie van Congolese NGO's en partner van 11.11.11. Hij stelde dat hij benieuwd is wat eruit het officiële High Level Forum zal komen, want vanuit zijn ervaring op het terrein vroeg hij luidpop: "Waar is al die hulp? Waarom voelen we dat niet ter plaatse? Waarom zien we dat niet weerspiegeld in sterkere sociale sectoren".
Opnieuw stelt dat het hele debat rond doeltreffendheid van hulp in perspectief. Want waar het eigenlijk over moet gaan is de impact die hulp heeft op de ontwikkeling van de bevolking en niet enkel over het al dan niet doelmatig beheer van de hulpmiddelen.

Vandaag was de slotdag van het parallelle forum. Na maanden intensief werk en twee drukke dagen, ligt er een sterke verklaring met aanbevelingen vanuit de civiele organisaties. Nu ligt het lot in de handen van de 80 vertegenwoordigers van de civiele organisaties in het HLF. Deze vertegenwoordigers hebben recht op – zij het beperkte – spreektijd in het HLF. Een kans die ze goed moeten benutten om onze kernboodschappen over te brengen, want voor andere actoren is dit niet het geval. Zo hebben de Europarlementsleden geen spreektijd gekregen, waardoor de meeste Europarlementsleden besloten hebben om hun reeds geboekte vluchten te annuleren en dan toch niet deel te nemen aan het HLF.

Ondertussen zijn de officiële delegaties aan het toekomen. De Franse delegatie (de huidige EU voorzitter) was bijvoorbeeld aanwezig op het parallelle forum vandaag, na in de voormiddag een eerste coördinatievergadering van de EU te hebben bijeen geroepen. Ook een deel van de Belgische delegatie is vandaag toegekomen. Morgen arriveert onze Minister van Ontwikkelingssamenwerking, Charles Michel.

In de wandelgangen vernemen we dat de VS absoluut niet bereid is om op een aantal punten vooruitgang te boeken, zijnde conditionaliteiten, voorspelbaarheid en het gebruik van nationale kwaliteitssystemen (dit zijn de systemen om in een partnerland de kwaliteit van hun beheerssystemen te meten). We verwachten dan ook van de EU en haar leden om zich veel progressiever op te stellen en een tegenwicht te bieden tegen de VS. De EU moet een voortrekkersrol opnemen en de ontvangende overheden ondersteunen in hun eisen voor verdergaande engagementen op vlak van o.a. voorspelbaarheid, conditionaliteiten, gebruik van beheerssystemen, ontbinding van hulp en het opnemen van concrete deadlines.

Morgen begint het HLF en is het aan de officiële donoren en ontvangende overheden om verder te gaan dan een politiek discours. Er is nood aan actie.

Wiske & Els

Links:

• Aanbevelingen vanuit de civiele maatschappij voor de officiële top.

Een wereld zonder hulp

Accra, 31/08/2008

Meer dan 500 vertegenwoordigers van 365 civiele organisaties en 88 landen zijn vandaag in Accra samengekomen om twee dagen te debatteren over de acties die genomen moeten worden om de kwaliteit van hulp te verbeteren. Dit moet resulteren in een reeks krachtige aanbevelingen naar de officiële donoren en ontvangende landen die over 2 dagen neerstrijken in Accra voor het HLF.

De afgelopen maanden hebben NGO's heel veel energie gestoken in de voorbereiding van dit Parallelle Forum en het HLF (het officiële High Level Forum) via nationale, regionale en internationale consultaties. Het parallelle forum is een belangrijk sluitstuk van dit maandenlange consultatieproces. Het is alvast opvallend dat het helemaal niet evident is om zoveel verschillende actoren, uit verschillende regio's, die verschillende talen spreken, met verschillende achtergronden, doelstellingen en visies bijeen te brengen, en bovenal, samen tot een tekst te komen met een sterke boodschap. De zogenaamde zuiderse stijl (lees: soms chaotische organisatie en de gebrekkige logistiek, waar altijd wel een mouw aan gepast wordt, one way or the other) doet bedenken of zulk forum wel 'efficiënt' is. Maar doorheen de discussiemomenten wordt het duidelijk dat zulke fora inderdaad hoogst noodzakelijk zijn! Het is immers niet evident voor partners uit het Zuiden om hun stem te laten horen en het debat grondig op te volgen. Al is het maar omdat het oh zo belangrijke medium internet het vaak laat afweten in die landen en de techniciteit van de discussie van op afstand erg moeilijk te volgen is. Maar dergelijke fora bewijzen des te meer dat deze 'stemmen uit het zuiden' een hoogstnoodzakelijk zijn in het hulpdebat. Stemmen die het gehele effectiviteitsdebat in perspectief plaatsen.

Zoals een fleurig uitgedoste forse dame uit Mauretanië krachtig zei: "We mogen niet blijven steken in discussies over technische kwesties en daarbij uit het oog te verliezen wat de uiteindelijke doelstelling is: een wereld zonder hulp." Of een andere stem die stelde dat: "hulp soms erg efficiënt besteed wordt, maar gericht is op de verkeerde doelstellingen, zoals de Green Revolution in Centraal-Afrika. Daar wordt erg efficiënt geïnvesteerd in grootschalige landbouw, terwijl vooral investeren in kleinschalige landbouw zal bijdragen tot duurzame ontwikkeling". Een erg luide stem uit het Zuiden hamerde op het feit dat een efficiënt hulpbeleid niets betekent als er niet dringend werk gemaakt wordt van een eerlijker handelsbeleid en de afschaffing van de schuldenlast. Erg levendige inbrengen en discussies dus. Een moedige stuurgroep heeft de taak op zich genomen om alle verzuchtingen en aanbevelingen in één tekst te gieten. Morgen zien we hiervan de eerste resultaten.

Ondanks het feit dat de CSO's (Civil Society Organisations) 80 van de in totaal 800 zetels in het HLF kregen, zitten zij hier niet op gelijke voet mee aan de onderhandelingstafel als de officiële donoren en ontvangende landen. Deze laatste zijn de uiteindelijke ondertekenaars van de AAA (Accra Agenda for Action, de slotverklaring van de officiële top), de CSO's niet. Maar ook al krijgen ze geen echte plaats in het officiële forum, is het toch belangrijk dat hun boodschappen gehoord worden. Vandaar het Parallelle Forum met het oog op een krachtige CSO statement. Ondertussen zijn de CSO's erin geslaagd om twee momenten te reserveren in de ministeriele conferentie, wanneer zij hun aanbevelingen kunnen voorstellen aan de officiële onderhandelaars in Accra. We zijn er klaar voor!

Els & Wiske

Hulp-conferentie in Accra

Van 2 tot 4 september verzamelen meer dan 1000 vertegenwoordigers van donor- en ontwikkelingslanden in Accra (Ghana) om de koppen bij elkaar te steken over de efficiëntie van ontwikkelingshulp. De top wordt voorafgegaan door een alternatief forum waar actoren uit de civiele maatschappij zich over dit onderwerp buigen.
De komende dagen kan u hier de ervaringen lezen van Els Hertogen, Wiske Jult en Bart Horemans, die 11.11.11 op dit forum vertegenwoordigen.

Onder de deelnemers van dit officiële 'High Level Forum' in Accra bevinden zich zowel rijke als arme landen, maar ook afgevaardigden van internationale instellingen zoals de Wereldbank en de OESO. De officiële bedoeling van de top is te evalueren wat er in huis is gekomen van de voornemens van het vorige High Level Forum, drie jaar geleden in Parijs. Dit moet dan leiden tot een nieuwe verklaring: de Accra Agenda for Action (AAA).

Die vorige top resulteerde in de Verklaring van Parijs. Deze verklaring vertrekt vanuit het principe dat partnerlanden hun eigen ontwikkelingsprioriteiten bepalen (eigenaarschap), waarop de donoren zich dan afstemmen (afstemming). Uit studies blijkt namelijk dat wanneer ontwikkelingshulp gebaseerd is op prioriteiten die het partnerland zich toegeëigend heeft, dit meer kans op slagen heeft. De hulp moet ook efficiënter worden door meer samenwerking tussen de donoren onderling (harmonisering). Twee andere belangrijke principes die de Verklaring van Parijs naar voor schuift resultaatgerichtheid en wederzijdse verantwoording.
Maar volgens ngo's hebben deze mooie woorden in de praktijk nog niet veel opgeleverd. Dat ook de Europese Unie in dit bedje ziek is, staat te lezen in het rapport 'No Time to Waste' van CONCORD, de koepel van Europese ngo's.

Omdat de ngo's het gevoel hebben dat ze te weinig aan bod komen op de officiële top, zetten ze hun eigen forum op. Het thema ligt hen immers na aan het hart: efficiënte ontwikkelingshulp vormt één van de drie pijlers voor ontwikkelingsfinanciering - de andere twee zijn schuldkwijtschelding en het halen van de zgn. 0,7 procent-norm.
Sinds 2007 hebben ruim 350 verenigingen uit de civiele maatschappij (CSO's) zich verenigd in een internationaal samenwerkingsverband: ISG (International CSO Steering Group). De voorstellen en initiatieven van deze groep worden verzameld op de portaalsite www.betteraid.org

Links:

• Achtergronddossier 11.11.11
• Ghana Aid Effectiveness Forum - officiële site van het parallelle forum
• Aid effectiveness: What European NGOs expect from the European Union in Accra? - CONCORD
• www.betteraid.org/blog - officiële blog van de International CSO Steering Group
• www.accrahlf.net - officiële site van het High Level Forum in Accra

Alternatieve voedseltop schuift kernvragen naar voor

Verschillende organisaties uit de civiele maatschappij die opkomen voor voedselsoevereiniteit, verenigden zich in Rome en stelden samen een document op met hun vragen en eisen dat verspreid werd onder de deelnemers van de FAO-top. Hieronder lees je het statement.

Key demands from Civil Society organisations organized through the IPC (International Planning Committee on Food Sovereignty)

Rome, 2 June-2008

See also www.foodsovereignty.org and the CSO declaration (already signed by more than 700 organisations) www.nyeleni.eu/foodemergency.

The present crisis is the result of decades of international and national policies which violate the right to food. There is need to ensure coherence of all food-related national and international policies with the obligations under the right to food. In particular policies on agriculture and fishery, trade and investment, and development and energy should contribute to promote and never undermine the full realisation of the right to adequate food.

Strengthening peasant based production and domestic markets: rebuilding national food economies and allowing self sufficiency in food.

1. Governments should give priority to support peasant and family farm based food production for domestic markets. This financial and technical support may not be hindered by any international agreement.
2. Governments should have and use the right to fully control and protect their domestic food markets and be able to establish the necessary intervention mechanisms in order to guarantee stable and fair prices for producers and consumers.
3. Peasants and small farmers should be enabled to access their domestic markets.
4. A genuine agrarian reform is urgent in order to give peasant families access to land and to combat poverty and hunger in the rural areas.
5. Poorest consumers should receive support so that they keep access to sufficient adequate food.
6. The rapid corporate expansion of agrofuels, the related land grabbing by TNCs and the expulsion of millions of peasants worldwide into hunger and misery has to be stopped.

Protect national markets against speculation by traders and investers on the national and the international markets.

1. Speculation and trade in futures and other financial products related to food products has to be prohibited.

Create an international framework that support food production for domestic use instead of destroying it.

1. Negotiations on trade liberalisation under WTO and Free Trade Agreements have to be stopped.
2. International buffer stocks and intervention mechanisms have to be built up in order to stabilize prices at a reasonable level. Exporting countries have to accept rules that control the quantities they can bring to the market and that avoid low price dumping.
3. A moratorium has to be announced on the uncontrolled corporate driven expansion of agrofuels. An in-depth evaluation has to take place and policies have to be defined that clearly give the highest priority to food production for domestic needs.

Establishment of a UN Commission on Food Production, consumption and Trade expanding on the format established by the Brundtland Comission.
The UN task force is dominated by the failed institutions whose policies have created this food price crisis. The Commission should include all relevant actors, be mindfull of the results of the IAASTD and ICARRD, make a full evaluation of the food system and give an interim report to the UN General Assembly and the governing bodies of FAO, IFAD and WFP by the end of 2008 and a final report towards the end of 2009.